Naar Voetbal

Sommige dingen moet je voor mij eens in je leven gedaan hebben, ook al heb je er niet een speciale interesse voor. Voor mij als Nederlander is dat bijvoorbeeld naar een voetbal wedstrijd gaan. Ik heb geen speciale interesse voor voetbal. Ik kijk niet naar studio sport met het bord op schoot en op een EK of WK volg ik nog net de wedstrijden van Oranje (toch wel gezellig, vooral met vrienden) maar als ze weer uitgeschakeld zijn dan is het voor mij het EK of WK ook meteen klaar.

Tot gister was ik dus nog nooit naar een professionele voetbal wedstrijd geweest. De wedstijd waar ik heen ging (met mijn broer en een vriend) was PSV - CFR 1907 Cluj. Om persoonlijke redenen was dat een speciale wedstrijd voor mij. Daags van te voren had ik de kaartjes al gehaald. Er waren er nog zat! Het stadion was dan ook niet erg gevuld en we hadden plaatsen aan de oostkant, aan de lange zijde, onderaan de bovenste ring. Dat betekende een goed uitzicht en ook dicht op het 'sfeervak', waar langdurig en luidruchtig PSV liederen schalden. Helemaal ana de ander kant zat een clubje CFR supporters. Een stuk of 50 schat ik. Er werd geen bier verkocht in het stadion, dus we moesten het doen met koffie. Dit was echter niet zo erg want met die temperatuur ging een warme bak koffie er wel in.

In de eerste helft speelde PSV in de richting van het doel waarin wij zaten. En zij speelden goed, terwijl CFR er niet echt uitkwam. Dit betekende volop kansen recht voor onze neus. Al snel viel er ook een doelpunt 1-0. En die werd herhaald op de TV schermen. In de rest van de eerste helft miste PSV volop kansen, en ik miste de herhaling. Want gemiste kansen werde niet vertoond terwijl ik af en toe echt iets had van heh, wat gebeurde daar nou!

Ook de tweede helft zaten we aan de kant waar de actie was. CFR had blijkbaar in de rust een strategie gevonden en de vorm van PSV verdween als sneeuw voor de zon. Weer volop kansen voor het doel waar we zaten dus. Naarmate de tijd vorderde werd het spannender en spannender. Er zou er zo maar eens eentje in kunnen gaan. Schuin achter ons zat een oudje zonder tanden zijn longen uit zijn lijf te vloeken. Het bleef echter 1-0. De supporters waren tevreden en ik ook, want het was ook al ben ik geen fan een leuke vermakelijke avond.

Navman f10 update

Vanochtend heb ik hem uitgeprobeerd naar mijn werk. Al weet ik heus de weg wel te vinden zonder Navman. De route was dan ook goed te volgen. Ik moest alleen nog even aangeven dat ik de afstand in km. wilde in plaats van mijlen en hij crashte alleen toen ik het 'spraak bij letters invoeren' uitzette.

navman f10

In maart kreeg ik een Navman F10 kado. Vandaag kreeg ik hem eindelijk aan de praat (juni). Hier een korte troubleshooting guide.

Eerst moest ik kaarten installeren. Het enige wat bijgeleverd was en in een computer paste, was een SD kaartje. Dus ik stak dat in de computer. Ik startte het navman programma en selecteerde de kaarten die ik wilde (nederland natuurlijk). Ik moest een product key invoeren. Dus, ik type de code in die achter op het hoesje stond, maar die was 15 nummers (en 1 letter) terwijl het er 16 moesten zijn. Na wat gegoogle bleek dat ik niet de enige was met dit probleem maar een oplossing was er niet. Een product code kopen was 45 pond en dat wilde ik ook niet. Toen heb ik het ding maar aan de kant gegooid.

Vandaag besloot ik om het nog maar eens te proberen. Codes werkte nog steeds niet maar nog eens gegoogled en wat bleek, ik moest de navman zelf op de computer aansluiten, met het usb kabeltje van mijn videocamera (want dat had dezelfde connector en navman had geen kabeltje meegeleverd). Warempel, dat werkte. Ik kon de kaarten van heel west Europa ineens installeren. Het enige is wel dat de navman applicatie crasht en je in Windows CE terecht komt als je hem op de PC aansluit (met een geheugenfout), maar gelukkig werkt die dan wel weer als je hem aanzet wanneer hij niet meer aangesloten. Het enige is wel dat er geen stroomadapter bijgeleverd wordt dus initieel, als de navman batterij leeg is, kun je hem alleen aanzetten en moet je hem opladen in de auto op de elektrische aansteker.

Toen ik dat laatste had uitgevonden en ik redelijk door had hoe het apparaat werkte (zonder nog te rijden) wilde ik eens weten of er ook een miepje is dat mij routeaanwijzingen geeft. Wat bleek, volgens het apparaat was geen enkele spraak of taal geinstalleerd. Dus ik moest weer terug naar mijn PC met het ding. Volgens de PC applicatie waren wel alle talen geinstaleerd op het apparaat! (Nederlands, Duits, Engels, etc.). Nog een keer extra gekeken, nee er stond echt in de navman dat er geen spraak geinstalleerd was. De oplossing was uiteindelijk om de geinstalleerde talen (volgens de PC applicatie) te deleten en vervolgens opnieuw te installeren. Toen werkte het eindelijk (hopelijk).

Morgen zal ik naar mijn werk rijden met het ding, en ik benieuwd of het nu eindelijk zonder problemen werkt en het wel een fijn apparaat is om mee te rijden. Fingers crossed.

Winkel Frustraties

Misschien is het omdat ik een man ben, maar ik heb echt een hekel aan kleren kopen. Of is dat niet een typisch mannedingetje. Afgelopen weekend was het weer zover. Ik had dringend wat zomerkleren nodig en dus gingen we met hete hele gezin naar de stad.

Het begint al met de drukte in de stad op zaterdag, vooral als het mooi weer. Afgelopen zaterdag viel in het begin nog wel mee, omdat we vrij vroeg waren, maar later op de dag ... en moe ... en druk ...

En dan is er de keuze. Ik heb nodig: korte broek en shirts, maar ik heb helemaal geen gevoel voor hoe dat er verder 'goed' uitziet. Dus, is zus streepje mooi (past het bij mij) of die print. Ik heb nog steeds geen idee. Ik kijk intensief rond, om alles te proberen te zien. Erg vermoeiend en ik weet niet wat ik moet kiezen, ik moedeloos van al die kleren om me heen. Dus wijselijk laat ik Barbara de voorselectie maar maken.

Dan naar de kleedkamers, altijd vol, altijd de klein, niet genoeg haken om EN je geselcteerde kleren EN je eigen kleren op te hangen. Het valt dus altijd op de grond. Bovendien zijn ze vaak vies, papiertjes en andere rommeltjes op de grond.

Tot slot afrekenen. Altijd lange rijen en dan blijkt het ook nog dat degene voor je een kwartier nodig heeft. Met kerst stond achter een dame die een heel kerst servies voor de hele familie af moest rekenen en elk kopje, schoteltje, bordje, moest apart in papier ingepakt worden.

Maar, ik heb gelukkig toch twee shirts en twee korte broeken kunnen kopen dus ik ben weer even voorzien.