Wat Danielke Kan

Daniel is vandaag precies 4 maanden. De hoogste tijd om eens op een rijtje te zetten wat ie allemaal zoal kan. Dit wil niet zeggen dat elke baby van 4 maanden dit zou moeten kunnen, en er zijn vast dingen die sommige babies al kunnen die Danielke nog niet kan. Gewoon even, voor mezelf, voor later, en voor anderen voor nu:

1. Hij glimlacht naar ons, en sinds een maand of twee lacht hij harduit. Dit doet hij alleen als hij uitgekleed wordt (bijvoorbeeld voor badje ofdat hij weer wat teveel melk gespuugd heeft).
2. Sinds een paar weken krijst hij en brabbelt hij een stuk meer. Gewoon, om zijn stem en volume uit te proberen.
3. Hij volgt nu veel beter, mensen, dingen en geluiden. Als we een speetlje ergens anders neerzetten dan draait hij zijn hoofd, en als we de rammelaar ergens anders laten klinken dan volgt hij.
4. Hij is nog steeds gefixeerd op lampjes, daar kan hij naar blijven turen (overal)
5. Hij gaat nu sinds 2 weken babyzwemmen. Hij kan zijn hoofdje al best lang omhoog houden in het water, en afgelopen weekend wanneer ik hem voortbewoog op zijn buikje, trappelde hij met zijn voetjes.
6. Hij pakt dingen steeds beter vast (met 1 en met 2 handjes) en hij betast ze met beleid (niet meer zo het wilde rondslaan naar voorwerpen).
7. Hij sabbelt ook op voorwerpen (bal, rammelaars) om de textuur te leren kennen.
8. Hij drinkt de fles met beleid. Als hij genoeg heeft duwt hij zelf de fles uit de mond en afgelopen weekend oefende hij een paar keer het in- en uitnemen van de fles in en uit zijn mondje
9. Een paar keer heeft hij zich op zijn zij proberen te draaien. De eerste keer was met carnaval, later nog een keertje bij het consultatiebureau. Dit lukt echter nog niet zelfstandig (hoeft ook pas bij een maand of zes). Met een beetje hulp door zijn handje vast te houden lukt het echter wel, zelfs tot aan zijn buik. en als we zijn handje goedleggen dan drukt hij op en kijkt om zich heen (voor een tijdje).
10. Hij is veel rustiger, en houdt het langer vol als we hem in onze armen (rechtop) nemen en hij kijkt dan vrolijk naar alles om zich heen.

babynamen

De website van de SVB geeft ieder jaar een overzicht van de geregistreerde babynaam. Aangezien zij de kinderbijslag regelen krijgen zij alle babynamen door.

Voor 2008 (en ook 2007) was Daan de populairste naam, gevolgd door Sem en Tim. Er zijn in 2008 911 Daantjes geboren. Sem is een interessante in deze top. Voordat ene Wendy van Dijk haar zoontje namelijk zo noemde kwam deze naam helemaal niet voor in de 20, maar daarna staat hij stevast in de top 5. Onze Daniel staat op nummer 130, Maar als we ook de Daniel's met puntjes ook mee tellen komen we op het aantal van 548 uit wat goed is voor de 17e plaats, achter Bram maar voor Levi.

Een Leuke Bijwerking van het Vaderschap

Het papabestaan is een druk bestaan. We zijn nu vaak van 7 uur 's ochtends tot 10 uur 's avonds in touw (en ook nog 's nachts). Voeden, spelen, verschonen, badje doen, zelf eten, afwassen, schoonmaken, opruimen ... en vooral van 's avonds 6 tot 9 is de kleine rakker actief en heeft hij behoefte aan extra aandacht van ons. Dus er is voor ons geen tijd meer om TV te kijken, naar de film te gaan, vrienden of familie te bezoeken, of zelfs sommige hoog nodige klusjes in huis te doen.

Echter, gek genoeg heb ik ineens weer tijd om te lezen. Bijvoorbeeld doordat het niet zo goed is dat de TV aanstaat terwijl onze jongen in de woonkamer is of bijvoorbeeld doordat ik geen lawaai wil maken (met opruimen) terwijl hij slaapt, ontstaan uitgelezen momenten om weer eens een boek op te pakken.

Op dit moment lees ik boek 3 van "His Dark Materials", "The Amber Spyglass" van Philip Pullman. Deel 1 van deze serie is "Northern Lights" wat verfilmt is als "The golden Compass" in 2007. De film was een flop maar de boeken schenen wel goed te zijn. Dit jaar lagen ze in de uitverkoop op het boekenfestijn waar ik ze gekocht heb voor een paar euro. En, ik lees ze met veel plezier.

Een passage:
De hoofdpersonen willen naar het land van de doden, maar ze zijn zelf niet dood en mogen er dus niet in. Ze ontmoeten een "wachter" die zegt:

"Sometimes the living come here by mistake, but they have to wait in the holding area before they can go on"

- "Wait for how long?"

"Until they die."

Babydozen Blues

We wisten van te voren dat het ging gebeuren maar dat het zo erg zou zijn! Als je zwanger bent kun je in ruil voor je persoonsgegevens overal dozen krijgen met babyspulletjes: bij Kruitvat, Etos, Prenetal, en na de bevalling bij sommige supermarkten: Jan Linders, C1000, Plus. Maar dat betekent dat, in ruil woor wat luiers, opvolgmelk, babydoekjes, fiepen je gegevens door verkopen je constant lastiggevallen wordt door marketeers.

We worden nu dagelijks gebeld door 'wij jonge ouders' en 'ouders van nu' (gelinkt aan de kruitvat doos) kwam zelfs langs om de tweede doos te brengen, die ze alleen maar binnen mochten afgeven, en waarbij ze je dan nog meer producten proberen aan te smeren. Ik ben toen zo kwaad geworden, ook omdat ze bijna een uur later kwamen dan afgesproken dat ze de verkooppraatjes maar achterwege gelaten heeft.

Dit doen we dus NOOOOOIIIIIT meer.

Tegen de marketeers wil ik zeggen: "Stop de terreur GVD!", en tegen alle toekomstige ouders wil ik zeggen: "Trap niet in die dozen, ze zijn het niet waard!"

Babyfoon

Een aantal maanden geleden hadden we een hele goedkope babyfoon gekocht bij Van Asten in Tilburg. Een Alecto voor maar 25 Euro! Maar, goedkoop bleek duurkoop want het ding was waardeloos. Hij had enorm veel ruis en we konden de hele buurt horen. Als we 's avonds een baby hoorden huilen bleek dat niet persee de onze te zijn en liepen we dus voor niets van beneden naar boven. En, we hoorden ook regelmatig midden in de nacht "mama mama, mama mama, ik moet plassen!". Dat kon zeker de onze niet zijn.

We hebben maar snel een fancy Avent Dect babyfoon gekocht (100 Euro). Deze is muisstil (wanneer de baby stil is natuurlijk) en we hebben ook geen last meer van burengerucht. Gelukkig hebben we ook een bestemming kunnen vinden voor die cheapass babyfoon.

Dus, ik raad aan om, als je een babyfoon wilt kopen (nieuw of 2e hands), koop altijd een Dect.

Borstvoeding voor Mannen

Tijdens de zwangerschap zeggen wel eens dat vaders ook een beetje zwanger zijn. Is dat voor (borst)voeding ook zo? Wat mij betreft wel. Ik bedoel, als ik een flesje afgekolfde melk geef, dan voelt het een beetje net zo alsof ik borstvoeding geef. Bijvoorbeeld, na 20 minuten zitten krijg ik ook pijn in mijn rug, ik word er erg moe van, en het sterkste van al ik voel zelfs alsof mijn energie een beetje wegzogen wordt. Maar …

gelukkig krijg ik nog net geen pijn aan mijn tepels.

25-12 (de eerste weken)

De kraamverzorgster kwam zondagmiddag meteen om half drie om ons te helpen en ons te leren om Daniel aan te leggen en luiers te verschonen. Haar nam was Yvon, een vrouw van rond de 50 (want haar zoon was net zo oud als ik) van Indische afkomst. Het was erg prettig dat ze er was want als kersverse ouders wisten we niks van de praktijk (ook al hadden we ons van te voren gedegen ingelezen en geïnformeerd). Na een paar uurtjes oefenen konden we de eerste nacht in. Die was meteen erg zwaar. We waren nog erg moe, Barbara had pijn met het voeden, en Daniel wilde regelmatig aangelegd worden. Hij was ook een beetje koud, maar met een warme kruik langs hem was dat snel verholpen. De eerste nachten sliep hij bij ons. De volgende ochtend bleek dat het aanleggen nog niet helemaal goed ging en dat Daniel meer sabbelde dan dronk. Yvon was er weer om stipt half negen. Zij hielp in de huishouding en leerde ons om Daniel in badje te doen. Het was erg prettig dat ze er was, ze was erg vriendelijk, en ze kon alles goed uitleggen. Ook hield ze het kraamboek fantastisch bij zodat we altijd precies wisten wat er aan de hand was. Toen ze vertrok, zondag, waren we dan ook een beetje emotioneel. Zouden we het wel aankunnen zonder haar? Gelukkig na een paar dagen kan ik zeggen dat dit inderdaad blijkt te lukken, en achteraf hebben we ook een beetje het gevoel dat het ook erg druk is met continu iemand in huis in het begin. We hadden niet echt de tijd om onszelf te zijn en bijvoorbeeld na de ochtendvoeding nog wat door te slapen in plaats van de afgelopen nacht en de nieuwe dag door te spreken.

Op dinsdag ochtend had ik de tijd om naar Geldrop te gaan Daniel aan te geven bij de gemeente. Iets waar ik (als trotse papa) al ver voor de geboorte naar uit zag. Daar aangekomen bleek dat ik niet de eerste was die een jongen kwam aangeven. Er waren die ochtend al velen (maar ik weet niet hoeveel) voor geweest. De receptionistes wachtte op het eerste meisje van die dag. Ik werd meteen ontvangen door een vriendelijke (kaal met snor) ambtenaar die de gegevens op nam: “Daniel zonder puntjes”, “Daniel van Osch, niet meer en niet minder.” En na een minuut of tien stond ik weer buiten. Daniel bestond nu ook voor de wet. Daarna reed ik door naar Eindhoven voor meer boodschappen, wat ik in de loop der dagen nog regelmatig moest doen. Ook kocht ik slingers om de voorgevel van het huis te versieren en de hele buurt aan te kondigen dat we een zoon hadden.

Die avond kwamen opa Wim en ome Gert-Jan op bezoek. Opa Wim was een beetje laat en Barbara was erg moe. Ome gert-jan had een trein gekocht voor de kleine Daniel. Precies zo’n trein waar ik vanuit mijn jeugd ook nog fijne herinneringen aan had.

Donderdagochtend viel het stompje van de navelstreng eraf. Ook kwam er een verpleegster langs voor de hielprik en de gehoortest. Daniel kan technisch goed horen, alleen luisteren wordt wellicht een ander verhaal. Daniel bleek al weer een sterke jongen, want tijdens de hielprik huilde hij geen seconde. Die middag ontwikkelde Barbara koorts en ze had ook een rode plek op de borst die steeds groter werd. Die avond had ze 38.5 en op instructie van Yvon belde we Leen, de verloskundige van dienst. Zij was bij een patiënte en daarom belde ze me even later terug terwijl ze naar ons toe kwam. Tijdens het gesprek werd ze aangehouden door de politie voor een blaastest (het was de tijd van de kerstborrels). Via het handsfree systeem kreeg ik alles mee. Leen constateerde dat het inderdaad een borstontsteking was en belde met de huisartsen/apothekerspost in het Elkerliek ziekenhuis om meteen een antibiotica kuur te kunnen starten. De assistente bleek het weer beter te moeten weten, en wilde in eerste instantie geen kuur verstrekken zonder dat een echte huisarts naar de ontsteking had gekeken. Gelukkig, na een beetje aandringen kregen we de kuur toch.

Nu gaat het weer stukken beter met Barbara. Ze voelt zich alweer sterker en de stuwing is weg. Ze komt langzaamaan meer uit bed en gister zijn we voor het eerst met Daniel een blokje om gaan wandelen. Dat bleek nog net iets te veel want ’s avonds had ze veel last van haar liesstreek, wat ook met haar bekkenbodem te maken heeft. Toch nog maar wat voorzichtig aan doen dus.