Papa

Vandaag zij hij voor het eerst papa toen ik thuiskwam. Ik denk dat het echter eerder toeval was dan bewust want hij herhaalde het daarna niet meer. Hij zegt al weken gagaga, tatata, bababa, maar nu dus twee keer pa achter elkaar.

Oorontsteking

Daniel heeft de laatste dagen een oorontsteking. Het begon dinsdagavond met veel huilen. Hij was niet stil te krijgen en had verhoging (38.2). Meteen maar een paracetamol gezet. Barbara voelde goed aan dat er iets aan de hand was en dus de huisartsenpost gebeld. Uiteindelijk konden we toch even langs komen.

De huisarts was heel aardig en hulpvaardig. Hij begreep dat we ongerust waren omdat Daniel zoveel huilde (wat hij anders nooit doet). Die paracetamol was een goed plan en we moeten er nu 3 x daags 1 zetten. We kregen ook neusspray mee zodat zijn buis van eustachius open gaat en het vocht eruit kan.

Woesndag had hij 39.3 koorts en dus onze normale huisarts gebeld of we nog meer konden doen. De assistente zij dat we maar meteen langs moesten komen. Echter, de huisarts kon ons niet veel verder helpen. Bij een oorontseking wordt een paar dagen gewacht omdat het in 90 % van de gevallen om een virus gaat waarbij antibiotica niet helpen. Iboprofen (afwisselen met paracetamol) wordt afgeraden omdat dit tot nierbeschadiging kan lijden. Doorbijten dus voor Daniel en ons. Het enige echte gevaar (volgens de dokter) is uitdroging, maar gelukkig dronk Daniel nog goed.

Gedurende dag sliep hij heel veel. 's Avondds had hij echter 39.85 koorts en er kwam ook wat pus uit zijn oor. Dit is een goed teken (ook wanneer er rommel uit zijn nus komt) want het neemt de druk op het oor weg. Snel weer een paracetamol gezet waarvan hij toch weer opknapte. We zijn zelf ook maar meteen naar bed gegaan omdat we van de nacht daarvoor ook een slaaptekort hadden opgelopen. Na een redelijk rustige nacht ziet het er vanochtend een stuk beter uit. De koorts lijkt weggezakt en hopelijk daarmee de pijn snel ook.

Wordt vervolgd ...

Through the Looking Glass to Lewis Caroll

"The white cat had nothing to do with it." It was Hugo's doing entirely. It was him who showed me the statue of "Alice through the looking Glass" in a remote corner of the park in Guildford.



The statue prompted me to a riddle in my traveling book that said: "Lewis Caroll's grave is located on the cemetary on the mount". Apparently Lewis Caroll had been living and preaching in this small city in England where he had build a house for, and lived with, his six sisters utnil he passed away peacefully in 1898.

Our curiousity was tickled, and we sat out on a quest to find Lewis Caroll's grave.

Since we were near, we first made a side tour to the castle. It was surrounded with beautiful gardens, but the queen of hearts was not living there (anymore). The castle was build in the 13th century. Unlike many other castles it was never extended in later ages. It had one main hall where the local King lived, ate, and slept. Curiously the wardrobe was located behind the fire place. At least he had warm clothes during winter.



After visiting the castle, we set out for the tourist office for more clues on the whereabouts of Lewis Caroll. A polite lady pointed us to "The Mount" but still could not tell us where on the cemetary the grave would be located. She told us that the local museum might be able to resolve our quest further.

The young lady at the museum could not tell us anything. However, we did find an important clue inside the musuem. In a darkish room on the third floor, with the smell of oldishness all around, we found a dusty frame hanging beside the door. It was an old black-and-white picture with Lewis Caroll's grave. At least now we knew what to look for at the cemetery.

We continued our Journey to 'The Mount'. It turned out this was a street with a steep climb up a hill. On this hill we found the cemetry. The cemetary was complete desolated. We could feel the peacefulness of the dead all around. Our attention was drawn to a quaint little church.



Besides the curch lay a grave with flowers. It was the only grave with flowers and it fitted the picture we saw at the museum. We had reached our destination and finally had arrived at Lewis Caroll's grave.



It was neither Hugo nor my birthday and therefore we returned citywards for a little tea party and descended 'The Mount'.



On our way we saw Alice once more. She was laying in the grass near the river Wey. She was stirred by a white rabbit, who just at that moment jumped through a whole in the ground ...

Bijna het Huis uit

Daniel is gister verhuisd naar zijn eigen kamer. Tot nu toe sliep hij namelijk bij ons op de kamer. Het maakte hem schijnbaar niet zoveel uit. Af en toe keek ie nog wel waar ie was als hij wakker werd, maar verder sliep hij goed.

Overige ontwikkelingen: hij 'tijgert' en wil alles ontdekken. Vooral kabels, hoeken van houten voorwerpen (kasten, box), en knopjes vind hij erg interessant.

ontwikkelingsspurt

Manneke maakt de laatste weken weer een echte ontwikkelingsspurt door. In april kon hij van zijn rug naar zijn buik draaien. Nu kan hij ook het omgekeerde. Hij zit al veel beter (en komt al redelijk zelfstandig omhoog). Hij schuift af en toe met zijn beetjes zodat hij een beetje naar voren beweegt, of hij probeert zijn bips in de lucht te krijgen (kruip mode is zich aan het ontwikkelen dus). Maar vooral de interactie met zijn omgeving is stukken gegroeid.

Bijvoorbeeld:

(1) 's avonds kan hij soms niet slapen en ligt hij te rollen in zijn bedje. Als we hem dan even 'laten' en bijvoorbeeld naar de computer gaan in dezelfde kamer, heeft hij dat meteen door. Het is namelijk zo dat hij net vanuit 1 hoekje van zijn bedje het scherm kan zien, en als we aan de computer zitten draait en rolt hij net zolang tot hij met zijn hoofdje tussen die paar spijltjes kan koekeloeren.

(2) Hij heeft een muziek en licht speeltje dat door een grote kleurige knop in te drukken een deuntje speelt en dat figuurtjes op de muur kan projecteren. Laatst wilde hij weer niet slapen en lag ik langs hem in ons bed. Hij had al door dat de figuurtjes op de muur van speeltje kwamen en hij draaide aan het speeltje zodat de figuurtjes zich bewogen (wat zijn verbazing of interesse opriep). Bovendien wist hij al dat we door een knop in te drukken een muziekje voor hem konden spelen en hij deed dat na om een ander muziekje te krijgen (zelfs voordat ik een tijd niet gedrukt had).
P.S als we hem aan tafel hebben en hij slaan op de tafel doet hij dat bijvoorbeeld ook na.

(3) Wanneer hij op zijn buikje ligt op de speelmat gaat hij (rollend of voortslepend) naar de rand en trekt hij die omhoog om te kijken wat er zich wel niet onder de mat bevind. en hij probeert met het vogeltje te spelen dat aan de kast deur hangt.

Zomaar wat dingetjes die hij nu doet maar leuk om op te schrijven voor later.

Pas op! Ik bijt

Gister hebben we het eerste tandje ontdekt. Dat was even een berichtje waard.

Het Sleutel Avontuur

Een anecdote van vorig jaar die ik al lang had willen opschrijven.

Het was, denk ik, mei 2008, want Barbara moest werken. Ze was een beetje laat dus ik bracht haar naar het station in mijn trainingsbroek en met alleen mijn autosleutels (met huissleutel) en mijn normale sleutelbos (met huissleutel) op zak. Ik zou me daarna wel douchen en aankleden voordat ik naar mijn werk moest gaan. Echter, toen ik thuiskwam klemde de voordeur. Dat deed ie al een tijdje maar we hadden de woningbouw nog niet gebeld om het te fixen. Normaal gesproken door flink kracht te zetten kreeg ik de deur wel open maar deze keer niet ... KRAK ... de huissleutel brak af in het slot

Dus, ik ga achterom. Maar helaas, de derde sleutelbos stak nog op de achterdeur en ik kon er dus ook daar niet Eens kijken (er lag nog wat bouwrommel in de tuin) of ik via de brievenbus de klink van de voordeur kan bereiken. Na een half uurtje aanrommelen gaf ik het op. No way dat ik er zo bij kon.

Het enige dat er opzat was in mijn trainingsbroek en t-shirt, en niet gedoucht, zonder mijn werk spullen, naar mijn werk te gaan en daar de servicemonteur te bellen, want mijn mobiel had ik ook niet op zak. Gelukkig kon die mij dezelfde dag nog helpen. Toen ik thuiskwam (op afspraak) had hij de afgebroken sleute al verwijderd en omdat ik dus twee sleutels bij me had gehad, kon ik de deur eindelijk openmaken. De service monteur verholp meteen even de klemmende voordeur, en omdat het slot van de achterdeur ook al klemde, pakte hij deze ook maar meteen even aan.

't is wat, zo'n nieuwbouwwoning.